BROOD Oeganda

Desembrood in Kampala, Oeganda

Via onze website willen we iedereen graag op de hoogte houden van ons project in Oeganda.

Hierbij allereerst een filmpje om u een indruk te geven van onze bakkerij, winkel en medewerkers in Kampala!

 

 

Donderdag 27 oktober

Vanaf nu houden we een wekelijkse blog bij via het Grensverleggers project van MVO Nederland. Naast ons ondernemerschap in Oeganda, zijn daar ook 5 andere ondernemers te volgen die zaken doen in het buitenland.

Zie http://bbrood.verlegtgrenzen.nl/

Zondag 18 september

Zojuist heeft onze bakker Jack Luitjes een verhaal op zijn blog geplaatst. Het geeft een goed beeld van het reilen en zeilen in Oeganda: http://jackluitjes.waarbenjij.nu/index.php?page=message&id=4022835&utm_source=notificatiemail&utm_medium=e-mail&utm_campaign=visit

Dinsdag 6 september

Het is inmiddels alweer een maand geleden dat we iets op de site hebben gezet. En er is veel gebeurd! De omzet in de winkel verloopt in een aardig stijgende lijn en inmiddels zijn onze producten ook in Entebbe te koop via de Upland Supermarket.

Manager Marjon is en tiental dagen op bezoek geweest in Amsterdam om bij de Nederlandse BBROOD winkels te kijken en haar Nederlandse collega’s te ontmoeten. Chef Theo is inmiddels terug en vind het werk in Nederland maar ‘saai’. Vergeleken met de hectiek in Kampala is werken in Haarlem ook wel een stuk overzichtelijker natuurlijk!

Bakker Tim is ook een maand in Kampala geweest en heeft met zijn kwaliteiten als bakker en leraar veel kennis gebracht. Het is leuk om te zien hoe met verschillende trainingsstijlen ook verschillende resultaten worden geboekt.

Het volgende stukje komt van Tim zelf:

Neem het brood. Ik vond het er niet zo goed uitzien. Het lag volgens de bakkers natuurlijk aan de kwaliteit van de bloem. Daarop ben ik zelf maar een deegje gaan draaien. Ik heb van me leven nog nooit zulks mooi witbrood gemaakt geloof ik! 

Vandaag had ik stokbroden gebakken op de ovenvloer. Ik heb ze laten rijzen in de oranje gootjes en daarna op het inschiet apparaat gelegd en op de vloer gebakken. Nu zei John, “ja heel mooi, maar dit willen de Oegandezen niet. Zij willen een stokbrood met een bolle onderkant en niet met een platte”. 

Het blijft een uitdaging om in Oeganda te ondernemen. Leuk is dat MVO Nederland ons heeft benader d voor hun nieuwe project: ‘Grensverleggers’. Binnenkort zijn we dus wekelijks te volgen via hun website waar we zullen bloggen over het ondernemen in Oeganda.

We houden jullie ook via deze site op de hoogte.

Tim heeft ook een tweetal leuke filmpjes gemaakt die via youtube te zien zijn.

http://www.youtube.com/watch?v=VaIItFZ3HFE

http://www.youtube.com/watch?v=ELZZz4Ka9SE

 

Woensdag 3 augustus

Vandaag is onze Nederlandse manager Marjon jarig; ze is 29 geworden! Uiteraard een goede reden om een lekkere taart te bakken. Zie foto voor het resultaat.

Inmiddels zijn we al weer 1,5 week officieel geopend. Bakker Theo heeft zijn werktijd in Kampala er op zitten en is met zijn vrouw, dochter en zoon aan zijn welverdiende vakantie in Uganda begonnen. Gelukkig heeft Theo nog een aantal nachten gehad om zijn vervanger Tim in te werken, dus Tim zijn eerste nacht alleen (gisteren) is goed verlopen.

samen zijn de bakkers nog op bezoek geweest bij een soort lokaal bakkersschooltje. Hier de woorden van bakker Tim:

"Vanmorgen ben ik naar het lokale schooltje geweest en heb de meiden daar wat vlechtbrood geleerd, ze waren erg enthousiast en vriendelijk.  Ze wilden allemaal wel met ons mee naar nederland! Maar ze doen goed werk daar!"

Een aantal van de leerlingen zou bij ons stage kunnen lopen en zodoende meer leren over het bakken van brood met verschillende granen en volkorenmeel. Kennisoverdracht is één van onze hoofddoelstellingen tijdens dit project dus dit zou een hele goede start zijn.

Verder zijn er spannende gesprekken met Total aan de gang. Mogelijk gaan we voor hun Bonjour Shop in Entebbe een samenwerking aan die er toe zal leiden dat BBROOD ook in Entebbe verkrijgbaar zal zijn! Gezien de zeer positieve reacties per mail van inwoners uit Entebbe, verwachten we dat dit een goede stap zou zijn. Wel wat snel misschien, maar de mogelijkheid is ineens opgedoken en het zou zonde zijn deze niet te pakken. We houden jullie op de hoogte!

Zaterdag 23 juli

Het was een succes! De opening is fantastisch verlopen. In de ochtend begon de feestdag met het voorbereiden van de receptie. Het decor werd volgens Afrikaanse traditie versierd. Alsof er een bruiloft zou plaatsvinden! Veel oranje balonnen en een echte Afrikaanse taart.

Volgens onze Ugandeze partner zou het serveren van bier niet passend zijn, dus hebben de genodigden keuze uit wijn, water en champagne. Rond 12 uur breekt even paniek uit wanneer het lijkt dat de rode wijn niet is geleverd. Maar wanneer de genodigde vanaf 15 uur binnendruppelen is van die paniek niets meer te merken en serveren onze sales people alsof ze nooit anders hebben gedaan!

Rond 16 uur beginnen de speeches en vertellen we iedereen over ons idee dat bijna 2 jaar geleden is ontstaan. Het begon met Barbara, een wees die bij de nonnen is opgegroeid en na een bezoek aan Amsterdam zo graag een BROOD winkel wilde starten. Na heel wat bloed, zweet en tranen (ook van het lachen) is het ons gelukt! En zie ons eens trots zijn.

De ambassadeur knipt uiteindelijk het lint door en snijdt daarna het brood waarop de winkel officieel is geopend. De genodigden stromen massaal de bakkerij in waar de bakkers met showdegen aan de gang zijn en men kan kijken en helpen.

Tussendoor worden interviews aan krant, radio en zelfs tv gegeven. De reacties zijn louter positief en dat geeft ons wederom de bevestiging dat de inspanning het waard is geweest.

Uiteraard begint het nu eigenlijk pas. Vanaf nu moeten we onszelf gaan waarmaken, de kwaliteit hooghouden, de service continu verbeteren, het personeel motiveren enzovoort!

Gelukkig hebben we een nieuwe kracht in ons midden: Marjon Gibcus. Een Nederlandse dame die sinds een half jaar in Oeganda woont en vanaf nu de dagelijkse leiding op zich zal nemen. Daar zijn we heel blij mee aangezien Maaike Kampala moet verruilen voor Nairobi.

De plannen zijn groot; Total heeft ons gevraagd de coffeecorner van de Bonjour Shop in Entebbe in te vullen met BROOD! De verhalen via de website zullen dus blijven komen!

Vrijdag 22 juli

Morgen is de opening! Het lijkt allemaal onder controle. Theo en Jack lijken niet eens zenuwachtig! En dat terwijl er toch zo'n 100 genodigden zijn waaronder heel wat pers. De winkel is inmiddels natuurlijk al 6 weken open dus we weten een beetje hoe het loopt, dat scheelt waarschijnlijk een stuk.

Op het laatste moment is nog besloten dat we alle genodigden na afloop van de opening een mandje met BROOD producten mee willen geven. Een heuze broodmand dus. Helaas was een bestelling van 60 oranje mandjes iets teveel van het goede aangezien 1 mandje zo'n 2 dagen vlechtwerk is. Het is dus een bonte verzameling mandjes geworden die morgen gevuld gaan worden.

De speeches worden voorbereid en er wordt alvast geproost op morgen...

 

Dinsdag 19 juli

Inmiddels zijn we ruim een maand open! Ontzettend bedankt voor de leuke reacties via de mail, onze website en twitter. Erg leuk om te merken dat mensen echt uitkijken naar de verhalen vanuit Oeganda!

Het is even heel hectisch geweest maar alles lijkt nu aardig op de rit te zijn. De nodige uitdagingen blijven opspelen. Zo heeft bakker Theo last gehad van een heel naar spinnetje die hem op een nogal vreemde plaats heeft gebeten. Dit heeft voor flink wat narigheid gezorgd!

De eerste bakker is reeds ontslagen vanwege zijn helaas te overduidelijk aanwezige Afrikaanse mentaliteit! Uiteraard waarderen wij normen en waarden die gelden in een andere cultuur, maar dan verwachten we andersom ook het een en ander en dat is op dit moment de grootste uitdaging.

Komende zaterdag zal de Nederlandse ambassadeur de winkel officieel openen. Uitnodigingen zijn verstuurd en alles + iedereen is druk met de voorbereidingen. Geruchten gaan dat de president zelfs komt. Dat zou helemaal mooi zijn!

Hieronder wat foto's die gedurende de afgelopen maand zijn genomen, in de loop van de week volgt dan weer een life verslag vanuit Oeganda.

 

Vrijdag 3 juni

De bakkerij aan Kampala Road is inmiddels helemaal klaar voor productie. De schilder heeft vandaag met zijn penseel de laatste items oranje gekleurd en inmiddels is het overduidelijk dat deze bakkerij Nederlandse wortels heeft!

De bakkerij aan Jinja Road is nog niet helemaal af maar omdat we een en ander wel vast willen testen, rijdt Jack af en toe heen en weer. Achterop de brommer met een bak vol deeg, een mooi gezicht!

Vandaag hebben de Nederlandse en Oegandese bakkers verder een heel scala aan producten gemaakt. Aangezien we niet het gehele Nederlandse assortiment zullen introduceren - enerzijds vanwege het gebrek aan (veel) grondstoffen en anderzijds vanwege de compleet andere markt – moet er nog aardig wat getest worden. Heel soms rusten de mannen even uit. Zittende in de zon (en smog) trekken ze dan veel bekijks.

Peter, de cake decorator, is vandaag aan de slag gegaan met het - mierzoet - decoreren van taarten. In Nederland moet je er niet aan denken en hier smaakt het zo slecht nog niet! Verder zijn er krakelingen, meatpies, busbroden en ander lekkers gemaakt. De Oegandese bakkers kijken hun ogen uit!

Gisteren zijn er wat boodschappen gedaan in Nairobi. Er zijn toch echt een heel aantal dingen gewoon niet voorhanden in Kampala. Van iets groots als een saladiére tot iets simpels (in onze ogen) als bakpapier. Dat laatste lossen ze hier vrij inventief op, ze gebruiken een soort krantenpapier wat ze invetten, maar dit is niet hoe wij het willen en dus gingen we op zoek.

Maar ook een knappe soort chocolade. Nergens te vinden! Super leuk bezoek aan Papyrus in Nairobi waar we kennis hebben gemaakt met een Nederlandse man die ons zijn ‘schatkamer’ heeft laten zien. Werkelijk een schatkamer! Pallets vol met Belcolade chocolade, goede boter en allerlei andere producten die we goed kunnen gebruiken! Bracht een soort Sjakie-en-de-chocoladefabriekgevoel teweeg.

Morgen begint de driedaagse trainingssessie op gebied van voedselveiligheid en persoonlijke hygiène. Een stevig programma met onderwerpen die ze hier niet erg gewend zijn. Het is verbazend hoe smerig ze hier kunnen schoonmaken! Dat kan alleen maar beter worden. We houden jullie op de hoogte!

Dinsdag 31 mei

This is Africa. Hoe vaak zullen we dat al wel niet gezegd hebben tegen elkaar!

Inmiddels zijn de monteurs terug in Nederland. En ligt één van hen doodziek in het ziekenhuis. Uitdroging, voedselvergiftiging en waarschijnlijk knokkelkoorts. It can happen in Africa. Hij is nu veilig.

Gelukkig hadden de mannen hun werk op het nippertje af. Allerlei complicaties zorgden voor veel kopzorgen en toch ook weer hilariteit. Zo staat bijna niets op de plek volgens de bouwtekening. En kijk nou eens goed naar de foto van de oven, mooi stukje 'tropisch hardhout' tussen de wanden van de oven en het inschietapparaat. Vernuftigde oplossing van monteur Jan toen bleek dat een verkeerde maat inschieter was geleverd.

Dat de opening nu écht dichtbij komt begint inmiddels wel heel duidelijk te worden. De winkel is nog steeds afgesloten middels een oranje houten wand. De boodschap die er op geplakt is hoopgevend, we will open soon!

Hetgeen zich pal achter deze wand afspeelt is super om te zien. Hoe de balie - die we zo'n twee maanden geleden in de middle of nowhere bij de timmerman in zijn werkplaats hebben zien staan - nu echt op zijn plaats staat en met de dag mooier wordt. Wat zit daar een werk in, uren en uren van schuren en lakken. En het resultaat mag er zijn!

De eerste producten zijn in elk geval de oven uit - hoewel ietswat verbrand. Vanaf nu is het dagelijks testen en trainen van producten en personeel. En zal het dan volgende week gaan gebeuren? We zetten nog niets vast, want... this is Africa!

Zondag 29 mei

Vandaag ben ik bezig met contracten voor de lokale werknemers. We nemen een heel aantal mensen over van de vorige bakkerij en hun huidige salaris is dus bekend. Natuurlijk weet ik dat loonkosten in dit soort landen stukken lager zijn. Maar dat een verkoopster, we noemen haar Rose, die 6 dagen in de week achter de balie staat – en dat zo’n 10 uur per dag – een bruto loon van €32 per maand ontvangt, dat is toch wel écht een wereld van verschil met de CAO voor het Bakkersbedrijf in Nederland.

Om haar huidige loon nu zomaar te gaan verhogen alleen vanwege het feit dat het zo’n verschil met Nederlandse maatstaven is, is natuurlijk geen goede redenatie. Echter, voor het PSI voorstel hebben wij beloofd in elk geval 10% boven het minimum salaris te betalen. Dus vroeg ik me af of deze €32 – die de laagste was op de lijst -  dan wellicht het minimum salaris was.

Bij navraag blijkt dat er in Uganda eigenlijk niet zoiets is als een minimum salaris. De laatste keer dat deze is vastgesteld, was in 1984 en deze staat op UGX 6000 per maand. Omgerekend is dit €1,77! In 2003 hebben ze nog geprobeerd een nieuwe rate vast te stellen, maar deze heeft de wetgeving niet gehaald.

Een interessante webpagina is die van de minimum wages per country van Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_minimum_wages_by_country

Wat we nu willen doen is het verbeteren van de zogeheten secundaire arbeidsvoorwaarden. Want ook die zijn niet om over naar huis te schrijven. Zo kreeg Rose bij haar vorige baas een zwangerschapsverlof van maar liefst 14 dagen. Daarnaast mocht ze voor 1 euro per maand dokterskosten declareren. Een verzekering, pensioensopbouw of enige vorm van scholing zat er niet in.

We zullen in elk geval het zwangerschapsverlof verlengen, Engelse lessen verzorgen voor het personeel en zijn/haar familie, trainingen op gebied van hygiëne & veiligheid verzorgen en de werknemers mogen op woensdag en zaterdag een brood mee naar huis nemen. Daarnaast zullen we ook voorlichting op gebied van HIV/Aids/Malaria regelen.

De volgende foto is random gekozen. Geen Rose dus.

Zaterdag 28 mei

Cement of toch Rustiek? Even een kort verhaal dat vorige week speelde en wel erg leuk is om met jullie te delen.

Eerder vertelden we al over de problemen die we bij de grens tegenkwamen omdat de omschrijving van de machines nét even verkeerd leek te zijn. Hoe is dat nu eigenlijk afgelopen...?

Onze lokale man 'Matano' had de douane dames er eindelijk van weten te overtuigen dat het écht alleen machines waren die in de containers zaten en absoluut geen onderdelen of andere 'taxable' zaken. Bij het uitladen van de containers kwamen ze dan ook kijken of dit inderdaad het geval was om ons in dat geval de invoergelden alsnog kwijt te schelden.

En zo het geschiede. Van de drie containers werd er één uitgekozen en de deuren werden geopend. Zo'n 20 man stond vol spanning te wachten wat er in zou zitten en verdomd, zakken vol met oude kleding en verband vielen zo uit de container voor de voeten van de dames. Oef!

Die zakken met kleding hadden we op het laatste moment in de derde container gestopt om de holle ruimte tussen de pallets en de container deuren op te vullen. Konden we dan direct doorsluizen naar Bake for Life! Maar hoe leg je dat die dames uit?

Het volgende wat tevoorschijn kwam was, waren twee pallets met onze meergranen grondstof; Ireks Rustiek. Nu was het zo, dat Matano ze juist had verteld dat er géén taxable goederen in de container zouden zitten. En grondstoffen zijn dus wel degelijk taxable! Inventief als hij is, verklaarde hij met stalen gezicht dat het om cement ging die nodig was voor de bouw van de MACHINES! De dames prikten wat in de zakken met hun vingers en namen deze uitleg voor gezien.

De volgende 5 pallets: papieren zakken voor de broden. Dit vonden de dames ook wel érg vreemd. Waar zou je dat nou voor nodig hebben?

"Nou", legde Matano uit, "dat is om de machines dermate juist in te stellen, dat de producten er in precies de goede grootte uitkomen." 

"Aha", zeiden de dames, "but do you need so much?!!"

Jullie begrijpen het al, het laten kwijtschelden van de invoerrechten was niet simpel. Maar een lekkere lunch later en alleen maar machines die volgden, maakten een hoop goed! Morgen vertellen we over de installatie van deze machines. Oók een verhaal apart!

Vrijdag 27 mei

Inmiddels zijn de monteurs een week aanwezig en is vandaag voor het eerst de oven aangezet. Wederom een mijlpaal! De koel en vriescellen doen het ook en met een beetje geluk worden morgen de kneders aangesloten.

Een uitgebreider verslag volgt in de loop van het weekend maar deze foto's willen we jullie niet onthouden!

Maandag 23 mei

Groot nieuws middels de sms: 'Uitladen is begonnen!'. Eindelijk! Het was even spannend maar gelukkig zijn de containers dan uiteindelijk vrijgegeven en kan er gewerkt worden! Natuurlijk staan Theo en Jack niet stil en ook de monteurs hebben hun aanwezigheid al laten tellen.

De bouwtekening bleek in werkelijkheid niet helemaal passend te zijn waardoor een en ander met improvisatie moest worden opgelost. De vriescel moet een paar meter opschuiven waardoor de uitrolmachine ook verhuisd moet worden. Geen probleem zegt men, laten we het hopen!

Jack is erg tevreden met zijn nieuwe outfit en draagt de oranje muts vol trots (zie foto). Lijkt ons super om straks iedereen in deze outfit aan het werk te zien!

Verder hebben Theo en Jack een proef assortiment aan meergranen producten gebakken wat afgelopen zaterdag op de 'Small World Gala Evening' is gepresenteerd aan alle internationale bezoekers. Volgens de mannen werd aan het einde van de avond al het brood meegenomen door de bezoekers die al laaiend enthousiast waren. Wederom een goed teken dus!

Nu de verbouwing bijna is afgerond beginnen de laatste voorbereidingen belangrijker te worden. Zo moest de signing nog vertaald worden, gelukkig ook gelukt! Nu nog bedenken hoe de verlichting het vliegtuig in komt. Een spanningsrail van 2,5 meter is geen standaard stuk bagage! Wederom zal het vervolg snel geschreven worden.

 

Woensdag 18 mei

Vandaag bericht van de bakkers uit Oeganda. Geschreven door Jack op zijn eerste avond in het bed dat voor 7 maanden de zijne zal zijn!

Het wordt nu echt serieus, donderdag  (14 mei) afscheids  borreltje  in Amsterdam, vrijdag uitetentje gehad met de familie, daarna zijn er vrienden langs gekomen voor een borrel, zaterdag avond zijn weer wat vrienden langs gekomen voor een borrel, zondag de laatste handbalwedstrijd gespeeld deze gewonnen en ook deze dag afgesloten met een borrel.

Maandag de laatste spullen verzameld nog wat opgeruimd van het weekend nog lekker gegeten met mijn ouders, maandag avond nog een (voorlopig) laatste uitruk met de brandweer en ook hier weer een borreltje ter afsluiting.

Dinsdag ochtend is het dan echt zo ver om 6.30 wordt ik opgehaald en gaan we richting Schiphol. Daar aangekomen staat mijn collega (theo) die ook heen gaat al te wachten met renee (bazin), na van heerlijk een Hollands bakkie koffie te hebben genoten zijn we gaan inchecken en hebben we afscheid genomen van familie leden die met ons mee waren.

Na de douane gepasseerd te zijn (moest al mijn handbagage uitpakken) zijn we het vliegtuig ingestapt.

Na een tussen landing en een stop van een uur zijn we eindelijk gearriveerd in Entebbe vliegveld vlakbij Kampala, daar werden we opgewacht door de vrouw van de eigenaar waar we ons appartement hebben, het is even wenen dat links rijden en ook dat er verkeer rijd zonder verlichting, voetgangers die op onverlichte plaatsen oversteken.

Na een kleine aanrijding (we werden van de zijkant geraakt), vrachtauto’s die ons inhalen zonder roetfilter terwijl wij onze ramen open hebben en door kuilen af en toe gelanceerd werden zijn we tegen 23.00 uur aangekomen in ons appartement, zonder kleerscheuren.

Na een paar biertjes zijn we ons bed opgaan zoeken.

Vrijdag 6 mei

Precies op Koninginnedag kregen we een aantal mooie foto's vanuit Oeganda; oranje boven! Het tegelwerk in de bakkerij is klaar dus er kon geschilderd worden. En wat heeft een schilder toch een mooie beroep, zoals dat opknapt!

Nu het grove werk gedaan is komen we bij de details van de inrichting. Denk bijvoorbeeld koelkasten, een broodrooster en een kassasysteem. Dat laatste is in Nederland al lastig kiezen, laat staan in Oeganda!

Op mijn voorstel een pinpas beschikbaar te stellen voor de bakkers - in het geval dat ze iets nodig zouden hebben voor het werk - werd nogal lacherig gereageerd. Maar het antwoord was duidelijk: geen goed idee! Wél is er een zogeheten 'petty cash procedure'. Een ingewikkelde procedure waar veel bonnetjes en handtekeningen aan te pas komen. Dat gaat nog wat worden!

Verder gaat er iets helemaal fout met de boot. Op het bill of lading formulier staat de omschrijving 'machinery parts'. Laat nu net dat woord 'parts' helemaal verkeerd zijn...  

Op grond van deze omschrijving constateert de douane namelijk dat het om onderdelen gaat - en daarover moet je 16% importbelasting betalen. Dit is niet het geval als het om nieuwe machines gaat! BROOD als geregistreerd bedrijf is namelijk vrijgesteld van importbelasting op nieuwe machines. Het gaat om een bedrag van omgerekend 66.000 euro - daar zakt je broek van af!

Vreselijk stom dat het transportbedrijf ons daarin niet heeft geadviseerd! Je zou menen dat zij op de hoogte zijn van invoerregelingen over de hele wereld. Daar betaal je die mensen toch voor!

Nu wordt er met man en macht gewerkt om de hoogste douane regionen er van te overtuigen dat het écht om complete nieuwe machines gaat, maar onze lokale man ziet het heel somber in.

Wordt vervolgd!

Woensdag 27 april

Vandaag zijn de tickets voor de bakkers definitief gemaakt. Op dinsdag 17 mei vertrekken ze dus echt. En terwijl de boot voor de kust van Mombasa wacht om aan te mogen meren, gaan de activiteiten qua verbouwing in rap tempo door.

Het is bijzonder om van een afstand op de hoogte te worden gehouden. We zijn heel blij met Maaike die ons inmiddels dagelijks foto's stuurt van de vorderingen. En dat terwijl ze zelf druk bezig is met verhuizen!

De balie is inmiddels helemaal klaar. De watertanks voor de croissantruimte zijn tussen het dak geplaatst en de ruimte voor de koelcel is vrijgemaakt. De verhalen zullen pas weer spannend worden als de bakkers ter plaatse zijn maar in de tussentijd blijven we foto's plaatsen!

Zaterdag 23 april

Dagelijks komen nu de foto's binnen van de vorderingen in Kampala. De dakconstructie van de croissantruimte is duidelijk zichtbaar. Ze maken nu nog een houten frame waar vervolgens kippengaas en cement tegenaan wordt geplakt. En als dit klaar is volgen de golfplaten over de ijzeren balken om het echt dak te vormen.

Verder is de tegelzetter druk bezig en het leidingwerk begint ook vormen aan te nemen. Helaas gaat het met de tocht van MSC Sawarak minder voortvarend. Deze heeft wat vertraging opgelopen waardoor het nog spannend gaat worden wie er eerder aankomen in Kampala; de monteurs van Bongard of de containers..

Theo en Jack zullen op 17 mei vertrekken en afgelopen week is een planning gemaakt die zal leiden tot de opening van BBROOD Kampala op woensdag 1 juni. Uiteraard zullen we iedereen via deze site op de hoogte houden of dit daadwerkelijk gaat lukken!

Dinsdag 12 april

Over 2 maanden moet de bakkerij draaien. Dus dat zijn nog zo'n 8 weken die nauwkeurige planning vereisen!

Gelukkig komt er vanuit Oeganda met regelmaat een foto die de vordering van de verbouwing weergeeft. De dakconstructie van de croissanterie is bijvoorbeeld al bijna gereed. Zolang de tropische regenbuien zich een beetje inhouden ziet de planning er goed uit.

Vandaag is Maaike in Nairobi voor een bezoek aan leveranciers van verschillende items. Zoals een koelvitrine, koffiemachine en kassassyteem. Dit zijn items die in Kampala zelf gewoon niet te krijgen zijn. Best lastig maar daardoor zijn we daar zeker uniek.

Met de verlichting voor de winkel is het ergens misgegaan. Per ongeluk staan de lampen nog in Tsjechië en die hebben dus nog een lange reis te gaan. De winkelbalie daarentegen staat helemaal klaar in de werkplaats in Kampala. Hij is super mooi geworden en doet niet onder voor die in Amsterdam.

Erg leuk is het, dat een van onze 'ex'werknemers Tim van Dalen ook een maandje komt helpen in de bakkerij. Deze zomer reist hij met zijn vriendinnetje door Oost Afrika en zal hij gedurende de maand augustus het team BROOD Uganda een maand versterken. Zijn er toevallig nog meer bakkers in de buurt dit jaar? We horen het graag!

Dinsdag 5 april

We zijn alweer een week terug en het lijkt wel alsof we niet weg zijn geweest! Toch is er al weer veel gebeurd in Kampala.

De oude machines van Vasili's zijn inmiddels allemaal weg en de verbouwing is ook daar volop begonnen. Dit is ook wel aan de foto's hieronder te zien. De boot is inmiddels in de buurt van Durban alwaar de containers op een kleinere boot worden overgezet die dan zal doorvaren naar Mombasa.

De dag van vertrek voor de monteurs en bakkers komt al dichterbij en daarmee ook de zenuwen. Volgende week hebben we een meeting met iedereen bij elkaar waarna de volgende update zal volgen.

 Zaterdag 26 maart

Na een late lunch met Tony en John zijn we gisteren op weg gegaan naar Nkokonjeru. Een mooie maar stoffige rit van een kleine 2 uur. Bij aankomst was de bakkerij nog in volle productie en vertelde de nonnen dat ze vandaag maar liefst 950 queencakes hadden gemaakt voor een grote klant!

Een bezoek aan dit dorpje is altijd bijzonder en moeilijk te beschrijven. Een typerend voorbeeld is dat we bij het bezoeken van een waterval in de omgeving vanmorgen al om kwart voor 11 aan de Smirnoff Ice zaten gezien het gebrek aan enige andere vloeibare substanties. De non Maria Magdalena dronk lekker met ons mee!

Bij terugkomst in Kampala zijn we direct doorgegaan naar de werkplaats van Okae, de timmerman die de verbouwing van de winkel voor ons doet. In BROOD stijl was de opdracht en met behulp van foto's en sample materialen heeft voornamelijk Maaike hem daarin gestuurd. En wat is de balie al gaaf geworden!

Vanavond hebben we een soort van afscheids-BBQ georganiseerd door Maaike en natuurlijk met volop BROOD brood. En daarnaast hebben we vandaag al de eerste bestelling van een Kosovaanse Canadees die helemaal lyrisch is over ons brood. Een goed begin dus!

Ps. Rijden we vanuit Nkokonjeru voorbij Mukono, zien we ineens een slow food restaurantje! Zal het echt slow food zijn?

Vrijdag 25 maart

Vanwege gebrek aan tijd en een lege batterij op de Ipad vandaag een heel kort verslagje!

De broden die vanochtend zijn gemaakt zien er super uit. Ik ben echt heel trots op Theo, Tony en John dat ze onder deze omstandigheden al na een week redelijk goed brood hebben kunnen maken. Dit is veelbelovend!

Vanmorgen zijn we ook bij Ntake millers geweest. Een Oegandees bedrijf waar we een rondleiding kregen van de lokale molenaar die zijn opleiding in Engeland en Denemarken heeft genoten. Hij was super enthousiast en kon en wilde alles voor ons maken zolang het maar van tarwe was. Andere graansooorten malen ze daar niet (zijn er ook bijna niet).

Op moment van schrijven staat de auto voor de deur die ons naar Nkokonjeru brengt. Daar is de eerste Bake for Life bakkerij gevestigd en Theo zal vannacht/morgenochtend in de bakkerij meehelpen. Nkokonjeru wacht op ons, dus we gaan er voor!

Donderdag 24 maart

Zoals beloofd vandaag meer over het brood bakken. We hebben inmiddels namelijk al heel wat variaties gemaakt. En dan niet zo zeer variaties in het product zelf, maar des te meer qua receptuur en bakwijze. Telkens worden de producten iets beter en telkens wordt Theo inventiever!

Inmiddels hebben we rijskleedjes gemaakt van doormidden gesneden meelzakken. Heeft Theo vanmorgen onderhandeld met de buurman die timmerman is om voor elkaar te krijgen dat hij voor minder dan een euro een primitieve inschieter zou maken, en gooien we nu gewoon bekers met water de oven in gezien het gebrek aan stoom.

Het resultaat is verbluffend!

Het bezoek aan de KISS bakery vanmiddag was enorm bijzonder. Het kleine bakkerijtje van 6 bij 2,5 meter is zo goed als klaar voor gebruik en dat betekent dat de vrouwen heel spoedig geen brood meer hoeven te bakken in pannetjes die in heel heet zand staan, maar in een echte - op hout gestookte - oven. Ze zijn zo trots!

Het bakkerijtje is fantastisch inventief gemaakt en zal functioneren zonder electriciteit en stromend water. Keep it Smart & Simple, KISS!

Woensdag 23 maart

De uitrolmachine en de rat. Het klinkt bijna als een sprookje maar voor ons was het ware koek. Gisteravond om 21u waren we weer terug in de bakkerij voor de eerst try-out van het maken van croissants. Eerst hebben we gekeken hoe de bakkers het op dit moment maken en vervolgens wilden wij dit dan verbeteren.

Al gauw kwamen we tot de conclusie dat gezien de huidige middelen (kapotte of vreselijk oude machines), het huidige gebrek aan middelen (koelkast, croissantsteker), de verschrikkelijke status van hygiene en de enorm hoge temperatuur het een waar wonder was dat er überhaupt 'croissants' werden gemaakt.

Wat zijn we dus blij dat wij er voor hebben gekozen te investeren in een geconditioneerde ruimte. Dan zullen we de Oegandezen eens leren wat een echte croissant is!

Vandaag ook bezoek gehad van de Oegandese delegatie van "de Bakkerswereld". De Nederlandse journalist Arne Doornebal die inmiddels al ruim 3 jaar in Oeganda woont en werkt kwam langs voor het maken van foto's en het interviewen van zowel ons als natuurlijk John en Tony. Erg leuk!

Morgen meer nieuws over de productie van de brood producten en over ons bezoek aan de KISS bakkerij van het Baking a Difference microkrediet project.

Dinsdag 22 maart

Het resultaat na de moeilijke opstart van gisteren was vandaag verrassend. Het voordeeg leek goed ontwikkeld en daar was Theo natuurlijk erg blij mee! Bij aankomst stond er tevens een kleine 20 man aan sollicitanten voor ons klaar dus tussen de degen door hebben we heel wat gesprekken gehad.

Neem bijvoorbeeld Eddy Murphew (daar lijkt hij op) met de huidige functie 'store man'. Oftewel de man die voorraden beheert en bijwerkt. Als Oegandees heeft hij in Zuid Afrika bij een Chinese vrouw een opleiding tot muzikant gevolgd. Nu zit hij de hele dag in een voorraadhok waar geen eens een radio staat.

En zo was elk persoon een uniek verhaal. We hebben ze stuk voor stuk een assignment meegegeven die ze in de loop van de komende dagen moeten inleveren en zo hopen we te zien wie er in ons Oegandese BROOD team past. En hoe we zijn of haar kwaliteiten tot maximale uiting kunnen laten komen.

Verder zijn er nu de eerste echte vorderingen qua verbouwing gemaakt. Het dak is er af! Onderstaande ruimte - zie foto - zal worden omgetoverd tot een geconditioneerde ruimte waar we echte croissants e.d. zullen maken. Dat is op dit moment niet verkrijgbaar en wordt door bepaalde hotels zelfs geïmporteerd uit België!

De afloop van de brood productie was helaas net zo verrassend als het begin alleen in negatieve zin. Om met de woorden van Theo te spreken; het resultaat was knudde in het kwadraat. Wat dat betreft morgen meer nieuws.

Overigens is het schip de MSC Maureen - waar onze containers zich op bevinden - op dit moment varende langs de kust van Sierra Leone. Allemaal online te volgen, niet te geloven toch!

Maandag 21 maart

Onze week in Oeganda begint natuurlijk met een bezoek aan de ruimte waar BBROOD straks gevestigd zal worden! Bakkers John en Theo vinden elkaar direct en John laat 'zijn' bakkerij zien.

Hij heeft rode vingers en mist nog steeds zijn voortanden maar hij is blij ons te zien!

Om morgen te kunnen proefdraaien met onze meegebrachte en de lokale grondstoffen moet er voordeeg gezet worden. Dat brengt een aantal uitdagingen met zich mee. We hebben namelijk koud water nodig. Het water uit de kraan brengt ons echter op 27 graden en er is hier niet eens een koelkast!

Gelukkig mogen we bij de buren een jerrycan gekoeld water halen dus het kneden kan uiteindelijk toch beginnen. Maar tot onze grote verbazing draait de kneedhaak de verkeerde kant op. En zo valt er echt geen deeg te draaien. Wel in Oeganda, zo doen ze het hier al jaren.

Theo stelt voor de draden in de stekker om te draaien, een simpele ingreep. Maar simpel wordt in Oeganda toch vaak heel anders gedefinieerd. En zo zij het dat er op moment van typen een elektricien druk bezig is de hele machine uit elkaar te halen. Benieuwd hoe dit zal aflopen!

Wordt vervolgd...

 

 

 

Dinsdag 15 maart 2011

Voor iedereen die ons ook via twitter volgt is het al duidelijk; de containers met machinerie zijn inmiddels op weg naar Mombasa, de havens van Kenia. Vandaar gaan de containers verder via de weg naar Kampala. Het was erg spannend om de containers te vullen; is alles op tijd aanwezig en past alles er in.

Theo en Jack, de twee bakkers die met het opzetten van de bakkerij in Oeganda ook die kant op gaan hebben geholpen om de containers zo goed mogelijk op te vullen en dat was een flinke klus!

Theo is verder aan de slag gegaan met een schriftelijk 'examen' om zo potentiële werknemers (bakkers) alvast eens te testen op hun kennis en kunde van het bakken. In Oeganda is namelijk nog geen bakkersschool dus het niveau van de gemiddelde bakker is niet zo hoog. Een uitdaging dus!

Komende zondag vertrekken we met 2 man richting Kampala om daar heel veel te gaan doen. Onder andere het bakken van de producten die we daar willen gaan verkopen, testdraaien etc. Bezoeken van leveranciers van verpakkingen en grondstoffen. En natuurlijk kan een bezoek aan de Bake for Life bakkerij in Nkokonjeru en het Baking a Difference project van de Kyweeg vrouwen niet ontbreken. Tijdens ons bezoek zullen we veelvuldig twitteren dus blijf ons volgen!

 

Zondag 20 februari 2011

Inmiddels zijn de container indelingen bekend en het is duidelijk dat we maar liefst 3 containers vol die kant op zullen sturen. Het vertrek van de containers is een belangrijk moment want vanaf dan kunnen we echt gaan plannen.

De reis van 20 -27 maart staat in het teken van het zoeken van geschikte bakkers. Dit is best moeilijk omdat er in Oeganda geen bakkersschool is. We hebben veel geleerd van Tony en John, de twee Oegandese bakkers die drie maanden stage hebben gelopen onder begeleiding van Chef Theo.

Dit is bakker Tony tijdens een bezoek aan de Zaanse Schans. Waar hij voor het eerst échte molens heeft bekeken. Tony en John zijn nu bekend met brood van BROOD en we hebben gemerkt dat de Afrikaanse cultuur voor een hele andere werkhouding zorgt.

Daarom is bakker Theo nu bezig met een soort proef tentamen. Die we de geïntereseerde bakkers in Oeganda willen laten afleggen. Met bijvoorbeeld de vraag: "als je ziet dat je collega het druk heeft, probeer je hem dan tussendoor te helpen, of blijf je bij je eigen werkzaamheden?" Een typisch Oegandees antwoord zou het tweede zijn. En probeer die mentaliteit/dat bewustzijn maar eens te veranderen!

 

Dinsdag 8 februari 2011

Door de stichting Bake for Life zijn we in contact gekomen met de cultuur, het land en de mensen in Oeganda. Een fantastisch land met veel natuurlijke rijkdommen maar helaas ook nog veel armoede.

Bake for Life geeft jonge gehandicapten in dit land een kans. Zij doet dit door het bouwen van bakkerijen waar gehandicapten worden opgeleid tot bakker.

BROOD zal nu ook desembrood naar Oeganda brengen. In samenwerking met de lokale bakkerij 'Hot Loaf' zijn we inmiddels bijna een jaar bezig met de voorbereidingen en vanaf 1 maart starten we met de verbouwing aldaar.

De verwachting is dat de lokale aannemers zo'n twee maanden nodig hebben voordat de ruimte gereed zal zijn voor de installatie van onze machines.

Hou de site in de gaten voor actuele berichten over de voortang van dit project!

Voor meer informatie mail naar info@bbrood.nl